Blog

Vastzitten in vechten of vluchten

De aandacht voor ervaringen in de vroegste kinderjaren is weer groeiende. Door de kennis over stress en hoe je alarmsysteem vanaf de conseptie ervaringen opgeslagen heeft in fysieke sensaties. Door de kennis over wat er in het brein en lichaam gaande is wanneer er zich stress situaties voordoen en oude sporen eveneens geactiveerd worden. Niemand kan dat beter verwoorden dan Bessel van der Kolk en Erik Scherder.  Bessel van der Kolk doet al meer dan 25 jaar onderzoek naar de werking van het brein bij o.a. trauma. Zijn werk  The body keeps the score werd vorig uitgebracht in het Nederlands onder de titel Traumasporen. Erik Scherder kennen we o.a. vanwege zijn colleges over bewegen en muziek. Hij is een voorstander van creatieve expressie  vanwege de positieve effecten ervan op het brein.

De eerste week van oktober zal voor de eerste keer de week van de vaktherapie plaatsvinden. Door heel Nederland zijn er workshops te volgen. Ik richt me die week graag op praktijkhouders die overwegen multidisciplinair te gaan werken of nieuwsgierigen die de Kracht van ervaren willen meemaken.

Naasten betrekken?

Verschillende opvattingen kom ik tegen als het gaat om betrekken van naasten. Of het nu om partner, ouders, vrienden, collega, werkgever gaat. Wel, niet, privacy, geen tijd voor, bij elk evaluatiemoment, altijd om terugval te voorkomen. Mijn klant wil dat niet. Bij supervisie betrek ik nooit anderen, bij coaching afhankelijk van de contractering, bij re-integratie vrijwel altijd, bij therapie wisselend.

Regelmatig overleg ik met een bedrijfsarts en een leidinggevende als het gaat om de re-integratie stappen van een klant. Dit is dan vaak op verzoek van een van de partijen. Het heeft meestal tot gevolg dat de klant in een beter passend tempo terug kan keren naar werk. Zijn of haar grenzen serieuzer neemt en leert aan te geven.

Bij de vraag of we naasten zullen betrekken gedurende een traject zie ik vaak eerst wat onwennigheid. “Ik wil niemand tot last zijn” is een vaak gehoorde reactie. Je hoeft ook niet alles prijs te geven, natuurlijk blijft het van belang om als klant regie te houden over wat besproken wordt. Als klanten werkelijk de stap zetten ervaren ze vaak opluchting. Zie ik een versterkt gevoel van erkenning. Het samen delen, luisteren naar elkaar, zorgt voor verbinding. Soms werkt het niet zoals gedacht en krijg je een inkijk in de pijnlijke interactie tussen mensen.

Momenten waarop ik het belangrijk vind en dit belang benadruk zijn momenten waarop ik zie dat iemand niet uit zichzelf steun zoekt, waarin er problemen liggen in de dynamiek met anderen. Maar ook in de evaluatie of de afronding van een traject.

Ik ben benieuwd naar de overwegingen van anderen. Hoe doe jij dat? Wat zijn je overwegingen of je ervaringen?

Individuele oplossingen voor gelijke kansen

Inspirerende ontmoetingen hebben mij geraakt en niet meer los gelaten. Wat is het toch fascinerend om op onverwachte momenten mensen te ontmoeten waarmee je ideeën uitwisselt, synchronie ervaart, je verbonden voelt terwijl je ook de verschillen kunt laten bestaan. Zo werd ik onlangs getroffen door Jac van der Klink, tijdens zijn lezing over Capability Approach tijdens het Tranzo -Geestdrift symposium Hoe te helpen bij ‘herstel’ binnen de GGZ? Goede zorg voor cliënten en medewerkers. De waarde zit in het werken zelf. Werk moet niet de gezondheid aantasten. Werk moet voldoening geven en bijdragen aan persoonlijke behoeften en ambities. Organisaties die de toekomst gaan maken investeren in mensen en menselijk kapitaal, in goed personeelsbeleid en in een werkomgeving waarin mensen zich gewaardeerd en waardevol voelen. Aldus Klink. De Capability Approach waarvan Nussbaum en Sen de grondleggers zijn gaat uit van de vermogensbenadering. Niet het bruto nationaal product zou centraal moeten staan bij het maken van beleid, maar de mogelijkheden van de mensen. Zij gaan uit van het recht op een minimumniveau van vermogens waarmee elke mens in staat is volwaardig te functioneren, zoals onder meer lichamelijke gezondheid en onschendbaarheid, verbeeldingskracht en sociale banden.

Niet in de laatste plaats werd ik geraakt omdat ik in mijn praktijk mensen tegenkom die langdurig hun gezondheid op de proef stellen, blijven doorwerken als het niet meer kan, zichzelf voorbij lopen en hun grenzen niet meer ervaren omdat ze het zo gewend zijn daaraan voorbij te gaan. Uit angst voor ontslag, hun leidinggevende of het gevoel niet goed genoeg te zijn. Hier begint voor mij de uitdaging om de vermogensbenadering werkelijk uit te dragen. Oplossingen zijn niet voor iedereen gelijk, juist daarin wordt een beroep gedaan op mijn creativiteit. Om af te stemmen op de vermogens van de ander en samen te zoeken naar passende mogelijkheden.

 

Stress de baas

Ongeveer 1/3 van de mensen in de WAO heeft last van psychische klachten, vaak als gevolg van stress op het werk. 10% van de Nederlandse beroepsbevolking heeft last van burnout verschijnselen.

Mensen met een sterk verantwoordelijkheidsgevoel in combinatie met perfectionisme hebben het meeste kans op een burn-out. Een burn-out zorgt voor lichamelijke en geestelijke uitputting.

Stress is vergelijkbaar met veerkracht, is er te weinig stress dan is er te weinig energie om te presteren, is er teveel stress dan kan de veerkracht bij elk moment knappen. Zet je stress af op een stressthermometer van 0 – 10, dan is een score onder de 4 een gezonde score. Naarmate je hoger op de stressladder komt is het moeilijker stress naar beneden te brengen en wordt de vecht of vlucht reactie actief. Over het algemeen geeft het lichaam signalen af wanneer deze drempel bereikt is. Als deze signalen langdurig verwaarloosd worden, dan past je lichaam zich aan aan de stressvolle situatie, ontstaan er klachten en wordt het steeds moeilijker deze signalen te herkennen.

Bij stress komen stresshormonen, adrenaline, noradrenaline en cortisol vrij. Dit heeft invloed op de hartslag, ademhaling, transpiratie, de bloedsuikerspiegel en het immuunsysteem.

Begeleiding bij stress en burn-out richt zich op het herkennen waar gezonde stress overgaat in ongezonde stress. De aanpak richt zich op 3 gebieden:

  • Het zenuwstelstel en lichaamsbewustzijn door middel van ademhaling, hartcoherentie, herkennen van lichaamssignalen en neigingen.
  • Het gebied van de emoties, door emoties te herkennen, anders te uiten, grenzen te herkennen. Het ervaren en stellen van grenzen is essentieel in het herstelproces.
  • Bewustwording van een ongezonde leefstijl en verandering van verstikkende patronen.

Herstel van een burn-out kan jaren duren. Naarmate je eerder de klachten herkent en maatregelen neemt, des te kleiner is de kans dat je overspannen raakt. Neem je klachten serieus!

Veel informatie en online trainingen zijn te vinden op stressplein. Wil je liever face to face contact, informeer dan bij je werkgever, bedrijfs- of huisarts naar hun mogelijkheden. Liever rechtstreeks contact stuur dan via deze link een bericht

Regio bijeenkomsten Noord-Brabant

Samen met Şeydâ Buurman-Kutsal organiseren wij voor de LVSC regio Noord Brabant jaarlijks een aantal bijeenkomsten. We hebben het programma voor 2017 bijna rond en we zijn enorm trots op de supervisoren en coaches die hieraan hun bijdrage leveren.

Zoals jullie van ons gewend zijn. Vinden de bijeenkomsten verspreid over Noord-Brabant plaats, dit jaar in Eindhoven, ’s Hertogenbosch en Tilburg. Dit jaar kunnen ook niet leden deelnemen aan deze bijenkomsten. Het programma is te vinden op activiteitenkalender van de LVSC.

De eerste bijeenkomst is gepland op 17 janauri en gaat over De neurobiologie van gesprekken. De bijeenkomst is gepland in ’s Hertogenbosch. Wees er snel bij want de ruimte vlakbij het station is bijna vol.

3 daagse training lichaamsbeleving

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Ben je docent, coach, therapeut of 4de jaars student werkzaam met mensen met angst, depressie, PTSS of een eetstoornis. Dan kun je nog voor de zomer de 3 daagse training lichaamsbeleving te volgen.

Deze training is ten opzichte van eerdere jaren herzien met de laatste inzichten op het gebied van de Body-Mind-Brain connectie.

Voor verdere informatie klik training lichaamsbeleving

Maak je niet klein. Blijf staan!

Maar je niet klein, blijf staan en voel de kracht van zelfwaardering. Mensen met vertrouwen zitten lekker in hun vel, geloven in zichzelf en hun omgeving, kijken positief naar het leven. Zij zien mogelijkheden in het leven, in werk en in de combinatie van werk en privé. Ben je gewend anderen op een voetstuk te plaatsen en jezelf klein te maken. Goed te luisteren naar anderen en je eigen ervaringen voor je te houden. Je te verontschuldigen voor je eigen ruimte en de ander alle vrijheid te bieden?

Acht tips om daar verandering in te brengen:

  1. Wees je bewust van je uitstraling. Je houding, je blik, je energie. Mensen die stralen zijn goed geaard, in contact met zichzelf en hebben oog voor hun omgeving.
  2. Blijf jezelf: je ademhaling, je gebaren, je beweging, je stem, je glimlach, je mimiek is je persoonlijke DNA. Als je je lang hebt aangepast ben je dit kwijt geraakt. Zoek uit wie je werkelijk bent.
  3. Sta stil bij de dingen die lukken. Schrijf ze op, eindig er de dag mee, geef jezelf een compliment en deel het met anderen.
  4. Daag jezelf uit. Stel een klant bellen of een lastig gesprek voeren niet uit. Blijf rustig staan naast een intimiderende collega en herpak je ademhaling.
  5. Stop met de zaken waar je niet verantwoordelijk voor bent. Stoppen is een kunst. Ben duidelijk over je wensen, dan kunnen anderen naar mogelijkheden kijken.
  6. Beoordeel jezelf realistisch. Maak je niet meer en niet minder dan een ander. Heb je een kritische innerlijke stem, ga in dialoog met je bemoedigende stem.
  7. Formuleer stappen en verbeterpunten. Neem jezelf en je werkzaamheden onder de loep. Overweeg of je nog gezond en ethisch bezig bent.
  8. Verwacht niet alles van jezelf tegelijk. Er is een heel leven om te werken, te leven en lief te hebben.

Schaamte

Weer leren lopen

De afgelopen maand is het thema schaamte veel aan bod geweest in mijn trajecten. Schaamte voor dat wat je zou willen maar niet durft. Tegenover je werkgever, je collega, je team, je ouders, je partner, de buren, je vrienden.

Wat is dat toch schaamte? Schaamte is in ieder geval niet hetzelfde als schuld. Schuld kun je, juridisch, aantonen. Daarnaast kun je je wel schuldig voelen. Schaamte is iets anders. Schaamte kun je niet aantonen. Schaamte is een subjectieve beleving. Een gevoel over jezelf of zelfs plaatsvervangend over iets of iemand anders. Vaak heeft dit een lagere zelfwaardering tot gevolg of zelf een negatieve lichaamsbeleving.

Schaamte zorgt voor een negatieve ‘self talk’ en het invullen voor de ander. Die iets raar zal vinden. Dit zorgt voor onzekerheid en angst. Mensen maken zich kleiner dan ze zijn. Medewerkers declareren hun onkosten niet, stromen niet door naar betere functies, vragen een lager tarief, leidinggevende wachten te lang met iets aan de kaak stellen, delegeren minder, raken overwerkt. In het privéleven zijn mensen onbeperkt beschikbaar, durven geen nee te zeggen. Je komt in een vicieuze cirkel terecht die de negatieve zelfwaardering telkens bevestigd.

Schaamte ontwikkelt zich soms al op jonge leeftijd, in de peutertijd. Als kinderen letterlijk hun eerste stappen zetten, voor het eerst zelf ergens op af kunnen lopen en op onderzoek uit willen gaan. De leeftijd van de ontwikkeling van de autonomie, expressie en onderzoek. In dezelfde leeftijd waarin ook de morele ontwikkeling zich begint te vormen. De omgeving moedigt het eerste onafhankelijke gedrag aan, spreekt bemoedigend is trots als de peuter de overkant haalt. “Geweldig, fantastisch, goed gedaan!” De omgeving kan ook angstig reageren, over beschermend, bezorgd. “Pas op, je valt, niet zo hard!!” De omgeving kan ook niet reageren, neutraal of vernederend, ongeduldig, agressief. De reactie van de omgeving fungeert als een regulerende spiegel, waarin hechting en veiligheid kan groeien, een eerste gevoel over ik ben (niet) oké, de ander is (niet)oké.

Gelukkig zijn schaamte, een lage zelfwaardering, negatieve lichaamsbeleving en de bijbehorende gevoelens goed te behandelen. Net als andere emoties. Een emotie is een reactie op een gebeurtenis. Een reactie met een lichamelijke component, een ervaringscomponent en een gedragscomponent. In de reactie van en interactie met de omgeving ontstaan cognities. “Fout, dom, nooit meer doen – of juist – goed, oké, uitproberen”

Vanuit de ervaringsleer, zoals in ensceneringen en opstellingen, is het mogelijk gevoelens van schaamte, maar ook andere gevoelens te onderzoeken en te herzien. Door daar actief op te reflecteren ben je in staat anders te handelen, te vicieuze cirkel te doorbreken en te veranderen. Uiting geven aan wat je werkelijk vindt en wilt. De oude ervaring – inclusief de lichamelijke connectie – herkennen. Ervaren dat je regie kunt nemen, kunt delen met anderen, keuzes kunt maken. Om wel je collega aan te spreken, naar anderen te delegeren, nee te zeggen als jij weer gevraagd wordt.

Planning regiobijeenkomsten Brabant coaches en supervisoren 2015

voor en regio Brabant zijn de data gepland en is de inhoud bekend. Supervisoren en coaches kunnen zich opgeven via de site van de LVSC. De eerste workshop staat gepland op maandagavond 9 februari, is in ’s Hertogenbosch en gaat over Loopbaanopstellingen. Info en opgave via https://www.lvsc.eu/activiteitenoverzicht?field_region_tid%5B%5D=20

Een mijlpaal bereikt

Na drie jaar de modules “Lichaamsbeleving” voor anorexia/boulimia en “Weer in beweging komen” voor de BED-ers verzorgd te hebben is er behoefte aan meer vaktherapie voor meerdere programmalijnen. Zo werd er een baan gecreëerd voor een dramatherapeut / psychomotorische therapeut. Helemaal trots ben ik dan dat ook, nu het een van de therapeuten uit de poule is geworden. Ja op sommige plekken verdwijnen banen en op andere komen er weer banen bij. Het stokje doorgeven is ook loslaten. Niet alles willen vasthouden, maar anderen een kans geven.

Een mooie leerzame tijd, een fijn team, een inspirerende samenwerking. Sandra succes en Apanta-GGZ , Annemarie en Juliet bedankt!

Het werken aan de verbetering van een realistische lichaamsbeleving heeft mij weer bij de kern van mijn vakgebied gebracht. Dat de belichaamde cognitie en de bewustwording van die belichaming centraal staat in de verandering van knellende patronen. Dit geef ik graag door aan therapeuten die deze methodiek willen leren toepassen aan mensen die iets willen doorbreken.

Loslaten is niet het verleden betreuren, maar groeien en leven naar de toekomst. Loslaten is minder angst en meer liefhebben.